MUĞLA’nın Bodrum İlçesi’ndeki, ‘Çocuktaki Değişimi Anlama Sağlıklı Aile ve Toplum İlkelerini Güçlendirme Projesi’ seminerinde, Vali Yardımcısı Mestan Yayman’ın “Bodrum’da velileri bakımlı, öğretmenleri döküntü buldum. Bazı öğretmenler ev ziyaretlerine gitmeyip, bira içiyor, kağıt oynuyor. Al kızı ver papazı yapıyor” sözleri damgasını vurdu. Yayman’ın bu sözlerine tepki gösteren bazı veli ve öğretmenler salonu terketti. Eğitim-Sen Bodrum Temsilciliği de Yayman’ı bu sözleri nedeniyle kınayıp, öğretmenlerden özür dilemeye davet etti.

Muğla Valiliği tarafından Bodrum Belediyesi Nurol Kültür Merkezi’nde, ‘Çocuktaki Değişimi Anlama Sağlıklı Aile ve Toplum İlkelerini Güçlendirme Projesi’ kapsamında bir seminer düzenlendi. Seminere aynı zamanda projenin koordinatörlüğünü de yapan Vali Yardımcısı Mestan Yayman, konuşmacı olarak katıldı. Gazi Anadolu Lisesi Rehber Öğretmeni Metin Gördük ve Muğla Anadolu Lisesi Özlem Gürbüz’ün de konuşmacı olmalarına rağmen seminere katılmadı.

İki saat süren ve aralarında öğretmenlerinde bulunduğu 400 velinin izlediği seminerin açılışında konuşan Vali Yardımcısı Yayman’ın “Bodrum’da velileri bakımlı, öğretmenleri döküntü buldum. Bazı öğretmenler ev ziyaretlerine gitmeyip, bira içiyor, kağıt oynuyor. Al kızı ver papazı yapıyor” sözleri buz gibi bir hava estirdi. Aralarında öğretmenlerinde bulunduğu yaklaşık 40 veli Yayman’ın bu sözlerini tepki gösterip, salonu terketti. Yayman daha sonra konuşmasına velilerden çocuklarına sahip çıkmaları konusunda önerilerde bulunarak, devam etti.

YAYMAN, “ESPRİ YAPTIM”

Seminerin sonunda gazetecilere yaptığı açıklamada sözlerinin yanlış anlaşıldığını ileri süren Yayman, “Bodrum’da velileri bakımlı, öğretmenleri döküntü buldum” sözünü espri olsun diye söylediğini ileri sürdü. Yayman, “Ne mühim bir şeyi olacak ki bunun. Arkadaşlar, alındıysa özür dileriz. İnsanları güldürmek için espri yapıyoruz. Velileri biraz daha onore etmek için kullanılmış bir sözdü. Dört, beş öğretmenimiz bu sözümün ardından yerlerinden kallkmıştı. Demek, öğretmenlerdi. Bizler bu işi yaparken hakikaten çok fedakarca davranıyoruz. Bu semineri yaparken hafta sonları da çalışıyoruz. Alınganlıklar olabiliyor. Ancak, kesinlikle alınmaları için söylemedim” diye konuştu.
Velilerden Neslihan Gökçeoğlu, Vali Yayman’ın velileri yüceltmek isterken öğretmenlere hareket etmesinin kabul edilemez olduğunu belirterek, “En kutsal mesleklerden biri öğretmenliktir. Çocuklarımı yetiştiren öğretmenlere hakareti içime sindiremediğimi için oradan ayrıldım” dedi.

EĞİTİM-SEN’DEN KINAMA

Eğitim-Sen Bodrum Temsilciliği de yaptığı yazılı açıklamayla Yayman’ı bu sözleri nedeniyle kınayıp, öğretmenlerden özür dilemeye davet etti. Açıklamada, Vali Yardımcısı Yayman’ın öğretmenlerden ev ev dolaşarak yardımam muhtaç velilerin tespit edilmesini istediği vurgulanarak, “Yayman, ayakları yere basmadığı ileri sürülen projesine destek olmadıkları için daha önce de öğretmenleri suçlamıştı. Ülkemizde yardıma muhtaç olup da tespit edilmemiş aile yok denecek kadar azdır. Çocuk Esirgeme Kurumu, Sosyal Yardımlaşma Vakfı ve muhtarlıklar bu işi zaten yapmakta. Yardıma muhtaç aileleri tespit etmek öğretmenlerin işi değil. Öğretmenlere sorulursa, okullarındaki yardıma muhtaç öğrencileri bildirirler. Yayman, öğretmenleri asli görevlerinin dışında işlerde görevlendirmek istemektedir. Bu istek yanlış olduğu kadar, anlamsızdır. Asıl olan herkesin kendi işini yapmasıdır” denildi.

Hürriyet

Okunma 84

Yine bir 24 Kasım öğretmenler günü yaklaşıyor.Her yıl olduğu gibi bu yılki 24 Kasım öğretmenler günü de; göstermelik törenlerle, beylik nutuklar atılarak, her şey yolunda mesajları ile geçiştirilecek. Öğretmenlerin yaşadığı onlarca soruna değinilmeden, eğitim sistemindeki sıkıntılar ve öğretmenlerin yaşadıkları sorunlar görmezden gelinerek, yok sayılarak toz pembe bir tablo çizilmeye çalışılacak. Ya da öğretmenler medyada bir kaç günlüğüne yer alacaklar, gündem olacaklar ama çözüme dair bir adım atılmadan ve sorunlar yumağı içinde bir yıllarını daha geçirecekler.

Bu 24 Kasım’ı öğretmenler şu şekide karşılıyorlar. Okullarda bugün kadrolu, sözleşmeli, ücretli statüsünde eğitim işçileri çalıştırılmaktadır. Sözleşmeli ve ücretli öğretmenler iş güvencesinden yoksun olarak çalışmaktalar. En son İstanbul’da 30 günden fazla rapor aldığı için işine son verilen öğretmenin yaşadıkları bu duruma çok güzel bir örnektir. Dershanelerde çalışan öğretmenlerde karın tokluğuna, zorlu çalışma koşulları altında yaşamlarını devam ettirmeye çalışıyorlar. 657 sayılı kanuna tabi kadrolu öğretmenlerin de yasada yapılmak istenen değişikler ile ellerinde bulunan son hak kırıntıları da alınmak istenmektedir. Yaklaşık 300 bin civarında (her yıl bu sayı artmaktadır) işsiz öğretmen de kadrolu ve sözleşmeli olabilmek için yarış atı misali KPSS kurslarında koşturmakta, her yıl öğretmen olabilmek için KPSS’ye girmek zorunda kalmaktadır.

Ben de eğitim işçisi bir öğretmenim. Halen Bursa’nın Kestel ilçesi Toplu Konutlar İlköğretim okulunda kadrolu olarak görev yapmaktayım. Göreve başladığım ilk günden bu güne kadar eğitim sisteminin daha nitelikli hale gelmesi ve öğretmenlik mesleğini daha iyi şartlarda icra edebilmek için mücadele ettim ve etmekteyim.

Eğitim emekçileri yukarıda kısaca anlatmaya çalıştığım şartlar altında ve daha birçok sorunlarla 24 Kasım öğretmenler gününü karşılarken, ben de 24 Kasım öğretmenler günün de mahkemede olacağım. Öğretmenler gününü mahkemede geçireceğim. Nedeni de ataması yapılmayan öğretmenlerin 17 Ağustos günü Ankara Abdi İpekçi parkında kadrolu çalışma talebiyle yaptıkları eyleme katılmak ve gözaltına alınmak.

15, 16, 17 Ağustos günlerinde ataması yapılmayan öğretmenler ile beraber Ankara Abdi İpekçi parkında kadrolu ve güvenceli çalışma talebiyle oturma eylemi gerçekleştirdik. Bende oturma eylemlerine katıldım. Oturma eyleminin 3. günü hepimiz gözaltına alındık ve gece serbest bırakıldık. Daha sonra ben ve diğer öğretmen arkadaşlarım hakkında 2911 sayılı Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri kanuna muhalefet etmek suçundan 1 yıl 6 ay ile 3 yıl arasında değişen hapis cezası, TCK’nın 53’üncü maddesi uyarınca sanıkların seçme ve seçilme hakkının ellerinden alınması, Devlet, il, belediye, köy veya bunların denetim ve gözetimi altında bulunan kurum ve kuruluşlarca verilen, atamaya veya seçime tabi bütün memuriyet ve hizmetlerde istihdam edilmekten yoksun bırakılmaları istemleriyle dava açıldı.

Benim dava tarihim de ironi bir şekilde 24 Kasım öğretmenler gününe denk geldi. Bu nedenle 24 Kasım günü saat 09:30′da Kestel adliyesinde olacağım. Davanın ne şekilde sonuçlanacağını bilmiyorum ama kendimi şimdiden cezalandırılmış hissediyorum. Ben öğretmenler gününü okulda öğrencilerimle birlikte geçirmek yerine, hak arama mücadelesinde bulunduğum nedeniyle mahkemede geçireceğim.

Ancak şunu bir kez daha belirtmek istiyorum ki; benim ve benim gibi arkadaşlarımın maruz kaldığı bu uygulamalar bizleri insanca bir yaşam için mücadele etmekten alıkoyamayacak. Öğretmenlerin daha iyi bir eğitim sistemi için verdikleri mücadele devam edecek. İnsanlığın doğruyu, güzeli ve insanca bir yaşamı arayışı son bulmayacak. Güzel günlere hep birlikte ulaşacağız.

İsmail Demir

Eğitim Emekçileri Derneği Bursa İl temsilcisi
Eğitim Sen üyesi
AYÖP aktivisti

Okunma 58

Okul Afyonkarahisar-Kütahya yolunun 50. kilometresinde Hacıbeyli Köyündedir.

İlköğretim düzeyinde bir kaç kitap yada araç-gereç desteğinde bulunmak isteyenler aşağıda yer alan adrese posta yada kargo ile gönderebilirler.

Hacıbeyli İlköğretim Okulu

33400 İhsaniye/AFYONKARAHİSAR

İlgili kişi: Serap KARATEPE

Telefon: 272-2792072

Telefon: 505-8394678

Okunma 170

Kahramanmaraş Göksun ilçesinde ikamet eden ve maddi sıkıntılar yaşayan ilköğretim düzeyindeki okulumuza yardım yapma kararı almış bulunmaktayız. Materyal olarak çok sıkıntı çeken kardeşlerimiz gerek konulardan , gerek öğrenmeden ve en önemlisi çocukluğundan maddi – manevi sıkıtılar yüzünden geri kalmaktadır. Bizler bu kampamya ile bunu azda olsa kapatmak istiyoruz ve sizlerinde yardımlarını bekliyoruz. Duyarsız kalmayacağımıza eminiz ve enazından kullanmadığınız 5-6 yaşlarındaki kardeşlerimize kıyafet, pastel boya , kalem , silgi kısacası kırtasiye , oyuncak ve giyim olarak
yardım bekliyoruz.

Kargo Adresi :
Caner ORHAN
Kahramanmaraş / GÖKSUN ilçe Öğretmen evidir.

Ayrıntılı bilgi almak isterseniz ;

İletişim : Caner Orhan : 0507 226 82 49(Avea)

Okunma 160

Orta öğretimden yüksek öğretime geçişte iki aşamalı sınavın birinci aşaması olan ve 11 Nisan 2010 günü yapılan 1 milyon 512 bin 450 adayın katıldığı YGS’ye ait matematik sorularının yanıtlarının, Diyarbakır’dan Türkiye’nin 16 değişik ilindeki öğrencilere SMS yolu ile gönderildiği belirlendi. Eskişehir Emniyet Müdürlüğü’ne gelen, ‘Metin Gökçen’e sınav sorularının yanıtlarının gönderildiği’ yönünde ihbar üzerine harekete geçildi. Gökçen’in cep telefonuna el koyan polis, 11 Nisan 2010 günü sınavın devam ettiği saatlerde 11.50 ve 11.51’de 2 SMS geldiğini tespit etti. El konulan telefonda bulunan mesajda, YGS’nin matematik sorularına ait 34 cevap şıkkının 30’unun doğru olduğu belirlendi. Gökçen’in kendisine gelen cevapları Bursa’da sınava giren İbrahim Çiftçi’ye de yönlendirdiği anlaşıldı.

DİYARBAKIR’DAN GÖNDERİLMİŞ

Mesajın geldiği cep telefonu numarasından hareket ederek araştırmasını derinleştiren polis, soruların doğru yanıtlarının Özcan Ece tarafından SMS yolu ile gönderildiği bilgisine ulaştı. Ece’nin kayıtlarının araştırılmasında ise, Diyarbakır’da Yusuf Kaya’nın cep telefonundan sınavın devam ettiği saatlerde Özcan Ece’ye yanıtların gönderildiği ortaya çıkarıldı.

Yüksek Öğretim Geçiş Sınavı yanıtlarının gönderildiği cep telefonlarının teknik incelemesinin yapıldığında, sınav saatinde SMS yoluyla Türkiye’de 16 değişik ilde bulunan 108 ayrı kişi ile haberleştiği belirlendi.

16 İLDE SORUŞTURMA

Diyarbakır’dan İstanbul, Ankara, Şanlıurfa, Şırnak, Mersin, Afyonkarahisar, Çanakkale, Gaziantep, Adana, Manisa, Sinop, Batman, Bursa, Kocaeli, Amasya illerinde sınava giren öğrencilere SMS yoluyla gönderilen doğru yanıtları alanların isimleri üzerinde araştırma başlatıldı.

Polis sınav skandalının ortaya çıkmasından sonra, 16 ilin emniyet müdürlüklerine soruları alan öğrencilerinin herhangi bir örgüt bağlantısının olup olmadığı, ya da bir dershane grubu tarafından kopya sisteminin organize edilip edilmediğini belirlemek için soruşturmasını sürdürüyor.

Hürriyet

Okunma 33

Dünya’daki en büyük sınav merkezleri arasında gösterilen ÖSYM, bu sene ayyuka çıkanlar sonucu çuvallamıştır. ÖSYM başkanı Ünal Yarımağan, konuşmalarında sonuç ne olursa olsun görevi bırakacağını açıklaması bunun en basit göstergesidir.

Yılardır, özellikle öğretmenlerin korkulu rüyası haline gelen KPSS, ilk defa bu sene bütün çevreler tarafından bu denli tartışılmaya başlanmıştır. Peki bunun sebebi nedir? Küçük bir örnek ile başlamak istiyorum. 10 Ağustos 2007 yılında ataması yapılmayan öğretmenler olarak Milli Eğitim Bakanlığı’nın önünde eylem yapmıştık. Ve sonunda o zamanın Personel Daire Başkanı Remzi Kaya ile görüşme imkanımız olmuştu. Konuşmanın detaylarına girmeye gerek yok. Televizyonlarda bakanlık müsteşarlarının, bakanın dediği gibi ‘ülkesini seven bir eğitim neferi’ olarak ellerinden geleni yaptığını söylemiş, atama sayısının arttırma talabimize karşılık olarak:
- ‘’Maliye Bakanı’nı ikna edin bende istediğiniz kadar atama yapayım’’ demişti.
Konuşmanın devamında ise, daha samimi (!) davranarak:
- ‘’IMF bize yıllık bütçe belirler ve bunun sonucunda öğretmen atama sayısını belirleyebiliriz’’demişti.

Bir büroktak açıkça, İMF’ye bağlı olduğunu söylemişti. İşte o günden sonra AKP hükümeti daha acımasız oldu. Yeni istihdam yaratmadan, atamalara hülle yolu (sözleşmelileri kadroya geçirerek) ile devam etti. Ama yandaş medya atama günlerinde müjdeli haber başlıklarıyla, atama bekleyen öğretmenlerin yaralarına tuz basmıştı.

İte kalka bu güne kadar geldiler. Bu sene ne olduysa her yıl şüphelendiğimiz kopya olayları, belgeler ile ispatlanır hale geldi. Bunun arkasından binlerce komplo teorileri üretilebilir. Soruları sızdıranların paralarını alamamaları, ÖSYM’nin pasifize edilmek istenmesi vs.vs. Sonuç olarak burada ortaya çıkan tek gerçek; bu sınavın zaten olmayan güvenilirliğinin tamamen ortadan kalkmış olması.

Sınava giren öğretmenler, sabırsızlıkla haklarında verilecek kararı bekliyor. Sınav iptal mi? Değil mi? 31 Ağustos’ta ertelenen atamaların ne zaman yapılacağı belli değil. İşin komik olan tarafı ise kopya iddiaları ortaya atıldığında Milli Eğitim Bakanı Nimet Çubukçu’nun yaptığı konuşmaydı. Şöyle diyordu sayın bakan:
-KPSS’nin iptal edilmesi söz konusu olamaz. Sayısız öğretmen bekleyen okullarımız var. Öğrencilerimizi düşünmek zorundayız.

Komik değil mi? 180 Bin öğretmen açığı olduğunu bildiği halde sadece 30 bin öğretmen ataması yapan, 70 bine yakın ücretli öğretmen (ki ben buna mevsimlik işçi diyorum) çalıştıran, üniversitelerin vermiş olduğu diplomaları önemsemeyerek KPSS’ye göre atama yapan bir Milli Eğitim Bakanı’ndan bunları duyunca gerçekten çok şaşırdım.

Gelelim, bundan sonra ne olacağına. Sınav iptal olursa, emeği ile yüksek puan olan öğretmenler ayrı bir çöküntü içerisine girecekler. Bir daha sınav stresi çekmek zorunda kalacaklar. Sınav iptal olmaz ise de 0,001 puanın bile sıralamada yüzlerce kişi ilgilendirdiğini düşünürsek, kopya çekenler diğer öğretmen adaylarının hakkını gasp ederek, ayrı bir soruna neden olacaklar.

Aslında bu sorunu tartışmak bile bir açıdan KPSS’yi meşrulaştırmış oluyor. Başta Eğitm-Sen olmak üzere KPSS’nin tamamen ortadan kalkmasını söyleyenler, yıllardır sayısız çözüm önerileri getirmiştir. Mezuniyet tarhinine göre öğretmen alımının yapılması, üniversite kontenjanlarının azaltılması ve bunun gibi bir çok çözüm önerisi vardır. KPSS tamamen kaldırılırsa çözüm konusunda sıkıntı çekmeyecekleri aşikardır. Daha somut bir gerçek ise, ülkedeki yakşalık 180 bin öğretmen açığının acilen kapatılması sonucunda zaten böyle bir sorun bile kalmayacaktır.

Peki biz ataması yapılmayan öğretmenler olarak ne yapmalıyız? Zor olsa bile sadece 3 ay ücretli öğretmenlik yapmama kararı almak, Milli Eğitim Bakanlığı’nı zor durumda bırakacak ve atama sayılarını arttırma yoluna sürükleyecektir. 400-500 liraya evini ücretli öğretmenlik ile geçindirenler için zor bir karar olsa da, sonuçları düşünüldüğünde denenmesi gereken yöntemlerden sadece biridir bu.

Atanma hakkımızı almak istiyoruz artık. Yıllarca KPSS kitaplarında Pavlov’un denek köpeğini anlamak çin uğraştık, Freud’un psikoseksüel kuramlarını ezberlemeye çalıştık.Bazen de düşündük ki Maslow’un ihtiyaçlar hiyerarşisinin en üst basamağı olan kendini gerçekleştirmiş bireyleriz artık. Bu kavramlar arasında kaybolmaktayız. İptal olsun mu, olmasın mı? Konusunda bile birleşemeyen biz ataması yapılmayan öğretmenler, artık iş başına geçmeliyiz. Milli Eğitim Bakanı’nın dediği gibi 30 bin öğretmen ataması ile öğrencilerimizin ihtiyaçları giderilmeyecek. Hepimizin ataması için artık birlik olma zamanı.

Yusuf Dönergüneş, Tarsus’dan ataması yapılmayan bir öğretmen

Sendika.Org

Okunma 112

Milli Eğitim Bakanı Nimet Çubukçu’nun CHP İzmir Milletvekili Selçuk Ayhan’ın soru önergesine Milli Eğitim Bakanı Nimet Çubukçu’nun verdiği yanıt eğitimdeki acı tabloyu ortaya çıkardı. 2005-2006 öğretim yılında 3 bin 986 olan dershane sayısı 2008-2009 yılında 4 bin 193′e çıktı. 2005 yılında 210 bin 715 kişi dershaneye giderken bu rakam 2009 yılında 241 bin 754′e ulaştı. Son beş yılda üniversiteyi en çok kazanan il sıralaması ise değişmedi ve İstanbul, Ankara ile İzmir şeklinde gerçekleşti. Son beş yılda üniversiteye en az öğrenci gönderen il ise Ardahan oldu.

-SON BEŞ YILIN BİLANÇOSU-

Son beş yılda dershanelerin sayısı ile birlikte dershanelere giden öğrencilerin sayısının da arttığı tespit edildi. 2008-2009 döneminde ortaöğretim 12. sınıfında 119 bin 96 erkek, 122 bin 658 kız öğrenci olmak üzere toplam 241 bin 754 öğrenci dershaneye gitti. 2007-2008 öğretim yılında ortaöğretim 12. sınıfında 70 bin 821 erkek, 74 bin 536 kız olmak üzere toplam 145 bin 357 kişi dershaneye kayıt yaptırdı. 2006-2007 döneminde 102 bin 257 erkek, 97 bin 353 kız olmak üzere toplam 199 bin 610 öğrenci, 2005-2006 öğretim yılında ise 109 bin 241 erkek, 101 bin 474 kız olmak üzere toplam 210 bin 715 öğrenci dershaneye gitti.

-DERSHANE YÜZÜ GÖRMEYEN İLLER-

2008-2009 yılında ortaöğretim 9. sınıfında Artvin, Ardahan, Bingöl, Çankırı, Gümüşhane, Nevşehir, Tunceli, Yozgat’ta kimsenin dershaneye gitmediği belirlendi.

-REKOR ÜÇ BÜYÜK İLDE, SON SIRAYI İSE ARDAHAN KAPTIRMADI-

Son beş yılda üniversiteyi en çok kazananlar İstanbul, Ankara ve İzmir’den çıktı. En az kazanan ise hiç değişmedi. Son beş yılda Ardahan son sırayı kimseye kaptırmadı.

2009 yılında ÖSYS’ye en fazla başvuru İstanbul’dan geldi. İstanbul’dan 222 bin 575 kişi başvururken 45 bin 823 kişi kazandı. İstanbul’u ise 108 bin 789 başvuru ile Ankara takip etti. Ankara’dan ise 25 bin 486 kişi kazandı. En az üniversiteyi kazanan il ise Ardahan oldu. Ardahan’dan 329, Tunceli’den 347 kişi üniversiteye girmeyi başardı.

2008 yılında ÖSYS’ye İstanbul’dan 270 bin 115, Ankara’dan 130 bin 964, İzmir’den 83 bin 66 kişi başvurdu. İstanbul’dan 42 bin 639, Ankara’dan 23 bin 678, İzmir’den 14 bin 172 kişi kazandı. En az kazanan il ise 221 kişi ile Ardahan oldu.

2007 yılında en fazla başvuru yine İstanbul’dan oldu. İstanbul’dan 257 bin 184, Ankara’dan 126 bin 479, İzmir’den 81 bin 89 kişi başvurdu. İstanbul’dan 31 bin 688, Ankara’dan 18 bin 439, İzmir’den 11 bin 22 kişi üniversiteyi kazandı. Üniversiteyi en az kazanan 147 kişi ile Ardahan oldu.
2006 yılında İstanbul’dan 26 bin 999, Ankara’dan 16 bin 419, İzmir’den 9 bin 550 kişi kazanırken en az kazanan 173 kişi ile Ardahan oldu.
2005 yılında İstanbul’dan 32 bin 567, Ankara’dan 19 bin 630, İzmir’den 11 bin 651 kişi kazanırken Ardahan’dan 151 kişi üniversiteye girdi.

(ANKA)

Okunma 31

İkili öğretim yapan okullarda ilk ders zili 07.20’de çalıyor. Okula ulaşımı ve kahvaltıyı da hesaplarsak, bir öğrenci en geç saat 06.30’da ayakta.

Tek öğretim yapan okullarda çocuk 07.00’de kalkmak zorunda.

Erken kalkan öğrenciler üzerinde yapılan araştırmalara göre öğrencilerin  %20’si derste uyuya kaldığını itiraf ediyor. %60’ı da gün içinde uykusu geldiğini söylüyor. Eğitimin kalitesinin ne kadar düştüğünü düşünün.

1 SAATİN BEDELİ

Çocukların uykularından bir saat kaybetmelerinin bedeli çok ağır oluyor.

Araştırmalara göre 21 yaşına kadar beyin gelişimine devam ediyor ve bu gelişimin büyük bir kısmı uyku sırasında oluyor. Yani, uykusuz kalan çocukların beyin gelişimlerinde büyük sorunlar yaşanıyor.

İsrailli bir araştırmacı ilginç bir deney yapıyor. İki tane grup seçiyor ve her grup için bir uyuma programı hazırlıyor. İlk grup her gün 8 saat uyuyor, diğer grup ise 7 saat.

Ne kadar uyduklarını da kola takılan bir alet ile ölçüyor. Güvenilir sonuç almak için alete göre programa uymayanları araştırmadan çıkarıyor.

Çok değil, sadece 3 gün 1’er saat az uyuyan grup, her iki gruba da verilen testte diğer gruba göre başarısız oluyor.

Diğer araştırmalar da bu bulguyu doğruluyor. Hatta, hafta içi uykusuz kalıp, açığı hafta sonu uyuyarak kapatan çocuklarda bile aynı olumsuz etki görülüyor.

Bu etki tüm yıl boyunca birikince problem katlanarak büyüyor.

UYKUSUZLUK VE MUTSUZLUK

Uykusuz kalmak mutsuzluğa da sebebiyet veriyor.

Olumlu ve olumsuz duygular, beynin farklı yerleri tarafından işleniyor. Uykusuzluk olumlu duyguların işlendiği bölgeyi, olumsuz duyguların işlendiği bölgeye göre daha çok etkiliyor. Bu durumda da uykusuz kalanlar daha çok olumsuz deneyimleri hatırlıyor.

Biyalogların bu bulgusunu psikologlar şöyle ispatlıyor. Uykusuz kalmış ve uykusunu almış kişilere kelime testi veriyorlar. Uykusuz kalmış kişiler çok daha az kelime ezberleyebiliyor (algıları zayıflaşıyor) ve ezberleyebildiklerinin % 81’i olumsuz kelimeler.

Beyin olumsuz duyguları daha çok işlediği için mutsuzluk da artıyor.

UYKUSUZLUK VE DİKKAT

Uykusuzluk çocuğun dikkatini toplamasına da engel oluyor. Dersi anlayamıyor.

Biyaloglara göre uykusuz kalan çocuk kandaki şekeri (glikoz) tam olarak kullanamıyor ve kullanamayınca da beyin düşünme ve algılama ile ilgili süreçleri çok iyi kontrol edemiyor.

UYKUSUZLUK VE ÖĞRENME

Ayrıca az uyuyan bir çocuğun beyni, gün içinde öğrenilen bilgileri özümsemekte de zorlanıyor. Çünkü bilginin özümsenmesi çoğunlukla, sadece uyku sırasında etkinleşen genler sayesinde oluyor.

Sonuç olarak okulların bu kadar erken başlaması çocukların öğrenmelerine, gelişimlerine büyük zarar veriyor.

Tabii buna anne baba ile geç saate kadar TV (özellikle diziler) izlemeler, telefon ve internette (facebook, MSN vs.) arkadaşlar ile saatlerce sohbet etmeler de eklenince sorun daha da büyüyor.

Özgür BOLAT – Hürriyet

Okunma 21

Genel Başkan Sami EVREN toplu görüşmelerde Hükümet ile Memur-Sen arasında varılan mutabakata ilişkin yazılı bir ön açıklama yapmıştır: 18 Ağustos’tan bu yana sürdürülen görüşmelerden sonra ortaya çıkan uzlaşma tablosu kamu emekçilerinin sendikal mücadelesi açısından son derece düşündürücüdür. Sabahlara kadar süren ricalaşma sonunda anlaşmayla sonuçlanmış, Hükümetle ‘Sendikası’  Kamu Emekçilerinin Sefaletinin Sürmesinde Mutabakata Varmıştır.

Memur-Sen’in işgüzarlık yaparak mutabakat metnini imzalamasını Hükümetin yetkili sendikası olmasına bağlıyoruz. Görüşmelerin sürdüğü bir aşamada bu Memur-Sen Genel Başkanı’nın Başbakanla özel bir “görüşme” yapması zaten hukuksuz olan görüşmelere bir de şaibe düşürmüştür.

Memur-Sen sendikacılığının ricacı sendikacılık olduğu sergilenen al gülüm ver gülüm oyununda bir kez daha ortaya çıkmıştır. Memur-Sen’in görüşmeler esnasında kamu emekçilerinin haklarını genişletmek yerine üç ayda bir ödenecek 45 Liralık sendika primine odaklandığı anlaşılmaktadır. Kamu emekçileri açısından Memur-Sen meşruiyetinin olmadığı bir kez daha ortaya çıkmıştır.

Varılan mutabakata göre kamu emekçilerine 2011 yılı için % 4+4 ücret artışı, 80 Lira ek ödeme verilecektir. Görüldüğü gibi mutabakatın dayandığı temel mantık enflasyon beklentisi olmuştur. Buna göre Ocak ayından itibaren bir kamu emekçisinin ücreti günlük 4 Lira 40 kuruş civarında artacaktır. Yani kamu emekçilerine bir ilköğretim okulu öğrencisine verilecek harçlık kadar bile bir zam yapılmamıştır.

Biz enflasyon beklentisi üzerinden yapılacak zamlara iki nedenle karşıyız.  Birincisi esas alınması gerekenin enflasyon değil hayat pahalılığı olması gerektiğini savunuyoruz. İkincisi kamu emekçilerinin reel ücret kayıpları giderilmeden, kayıplı hali veri kabul eden yüzdelik artışların kamu emekçilerini sefaletten kurtarmayacağını söylüyoruz. En düşük ücret alan kamu emekçisinin ücreti Ocak’ta 1387 Lira olacaktır. Bu ücret yoksulluk sınırının 1270 Lira gerisindedir. Yapılan zamla 1500 Lira olacak ortalama kamu emekçisi ücreti yoksulluk sınırının 1157 Lira gerisindedir.
2011 Toplu görüşmeleri “toplu görüşme” anlayışının hukuksuzluğunu bir kez daha kanıtlamış; yandaş, devlet güdümlü sendikacılığın kamu emekçilerinin çıkarlarını temsil edemeyeceğini bir kez daha göstermiştir.

Çözüm grevli toplu sözleşme hakkımızın hayata geçirilmesi için mücadelededir. Bu yüzden tüm kamu emekçilerini sefaletten kurtulmak, insanca bir yaşam için güçlerini KESK’te birleştirmeye çağırıyoruz.

KESK

Okunma 18

Linux’un ne olduğunu anlatmak için başta bir düz yazı yazmayı düşünüyordum. Fakat daha sonra Linux’un ne olduğunu bilen ve Linux’un ne olduğunu merak eden iki kişi arasında yaşanması muhtemel diyaloglar uzayından rastgele bir tanesini seçmeye ve Linux’un ne olduğunu anlatmaktan vazgeçmeye karar verdim.

• Peki Linux nedir?
• Hemen efendim: Linux 1991 yılında Finlandiyalı bir bilgisayar mühendisliği öğrencisi olan Linus Torvalds tarafından geliştirilmeye başlanmış olan bir işletim sistemi çekirdeği projesidir.
• İstirham ediyorum. “Linux nedir” derken ne kast ettiğim gerçekten ortada değil mi?
• Hmm. Linux gerçekten bir işletim sistemi çekirdeği projesi ama. Fakat ben senin asıl duymak istediğin yanıtı anladım. Senin aradığın yanıta giden yolda ihtiyacımız olabilecek bir iki ufak kavramdan bahsedeyim önce, nasılsa sonrası gelir: ‘İşletim sistemi’, muhtemelen bildiğin gibi bilgisayarımızda istediğimiz uygulamaları çalıştırmamıza ve donanımlarımızı kullanmamıza olanak sağlayan en temel, olmazsa olmaz yazılımlar topluluğudur. ‘Çekirdek’ ise işte bu yazılımlar topluluğunun en temel bileşenidir. Linux da aslında bir çok açık kaynak kodlu işletim sisteminin çekirdeğini oluşturan bir yazılımdır, fakat yıllar içerisinde Linux adı açık kaynak kodlu işletim sistemlerinin bütününü tanımlar bir hâl almıştır.

• Hah. Şu meşhur “açık kaynak kodlu yazılım” hadisesi. Eğer şu kaynak kod denen şeyin ne olduğunu bir anlarsam çok bomba bir soru soracağım sana.
• Çok ayrıntılı bir açıklamayı hak etmesine rağmen basitçe özetlemeye çalışayım. Yazılımlar ile onların kaynak kodları arasındaki ilişki, yemekler ile o yemeklerin tarifleri arasındaki ilişkiye benzetilebiliriz. Kaynak kod bir yazılımın belirli, formal bir yapı içerisinde, insan tarafından anlaşılabilecek bir notasyonudur. Bir yazılımın kaynak kodu, o yazılımın neyi tam olarak nasıl yaptığını anlatır. Kaynak kodlar belirli işlemlere tabi tutulur ve ortaya meşhur 1 ve 0′lardan ibaret, bilgisayar tarafından anlaşılıp işletilebilecek ikili yazılımlar çıkar. Bu arada bu dönüşüm tek yönlüdür, yani bir yazılım kaynak koduna dönüştürülemezken kaynak kod, yazılıma dönüştürülebilir.

• Bomba sorudan vazgeçtim. Sonra soracağım onu. Başka bir soru: Linux’u bir sürü insan geliştiriyor. Doğru mu?
• Doğru.

• Ama bu projeyi Linus Torvalds başlattı… Peki günün birinde Linus denen beyefendi Linux’un kaynak kodunu kapatırsa ne olacak? Bunca insan yardım ediyorsa bir bildikleri vardır herhalde değil mi?
• Bir şeyleri anlama arefesinde olan kişilerin klişe sorusunu sordun fakat bana güzel bir başlangıç noktası sağladın. Evet, Linus Torvalds böyle bir şey yapabilir. Bu güne kadar Linux’un kaynak koduna katkıda bulunmuş herkese yazdıkları kod karşılığında para verip telif haklarından feragat etmeleri konusunda anlaşıp Linux’un kaynak kodunu kapatabilir. Fakat bir önceki çekirdek sürümünün kaynak kodu üzerinden çekirdeğin farklı bir isimle geliştirilmesine engel olamaz. Bunu sağlayan ve katkıda bulunanların güvende hissetmesini sağlayan şey ise GPL, yani Genel Kamu Lisansı’dır.

• Konu benim ilk sorduğum sorunun asıl cevabına doğru gidiyormuş gibi bir his var içimde. Senin başta bana göstermediğin nezaketi gösterip seni utandırayım ve mevzunun gidişatını bozmamak için “nedir bu GPL lisansı” diye sorayım.
• Çok naziksiniz, teşekkür ederim. GPL bir özgür yazılım lisansıdır. Bir yazılım bu lisans ile lisanslandığında kaynak kodu topluma armağan edilmiş olur ve dünyadaki herkese ayrım gözetmeksizin şu hakları verir: “Bu yazılımı istediğin amaçla çalıştırabilirsin”, “Bu yazılımın kaynak kodunu istediğin gibi değiştirebilirsin”, “Bu yazılımın orijinalini ya da değiştirdiğin halini toplumla paylaşabilir, istediğin kadar kopyalayabilirsin”. Bu kurallarına alışık olduğumuz bilişim dünyasının anlayışından öte, insana yakın bir yaklaşım.

• Faideli duyuluyor da bunun pratik bir faydası kafamda canlanmadı aslında.
• Aslında hem pratik hem de dolaylı bir takım faydaları var. Bir kere GPL şemsiyesi altında geliştirilen bir yazılım özel bir çaba sarf etmeye gerek bırakmadan, başlangıcından sonuna değin, ayrım gözetmeksizin “toplumun” ve “insanlığın” yararına geliştirilmiş olur. Neden? Çünkü, yazılım geliştiricileri tekerleği yeniden keşfetmekle vakit harcamaz, daha önceden çözülmüş problemleri yeniden çözmeden, o çözümleri doğrudan kullanarak yeni yazılımlar üretebilirler. Böylece ayrıntılarla vakit kaybetmek yerine yeni fikirleri hayata geçirmelerine zaman kalır (örneğin Firefox buna bilinen bir örnek). Yeni fikirler sayesinde bilgisayar kullanıcılarının önünde daha çeşitli ve iyi alternatifler olur. Öte yandan kullanıcılar özgür yazılımlara çoğunlukla 0 maliyet ile “sahip” olabildikleri için yazılım ücretlerine ayırdıkları kaynakları donanıma ya da diğer ihtiyaçlarına ayırabilir, yaşam ve çalışma standartlarını yükseltebilirler. Yüksek çalışma standardı verimi artırır vesaire.

• Güzel açıkladın. Fakat sen yabancı değilsin, açık konuşayım. Maliyet olayı bence pek de geçerli bir argüman değil, “DVD dolusu program 3 YTL, ne maliyetinden bahsediyorsun?” derler adama.
• Eh teşekkür ederim. Madem yabancı değiliz ben de açık konuşayım. Bir çok kişi senin söylediğin şekilde düşünüyor ve bilgisayarlarını lisans bedelleri ödenmemiş, kopya yazılımlar ile kullanıyorlar. Bunu yapanlar hem vicdanen hem de yasal olarak suçlular ne yazık ki. Eğer bir üretici bir yazılımı için bir bedel istiyorsa, ona emeğinin karşılığını vermemek ve yazılımı kaçak kullanmak üreticiye yapılmış büyük bir haksızlık bence. Bunu yapan insanlar vicdanlarına nasıl hesap veriyorlar bilmiyorum, fakat bunun çok hızlı gelişen bilişim sanayisi yüzünden bilişim ahlakının oturmasına vakit kalmamış olmasına bağlıyorum. Vicdan konusu bir kenara, bu insanları yasalar karşısında hırsız durumuna düşüren bir eylem. İnsanların sırf ihtiyaçlarını karşılamak istedikleri için hayatları boyunca yapmayı akıllarından bile geçirmeyecekleri suçları yasalar önünde işlemiş sayılmaları üzücü. Fakat daha üzücü olan ise buna alışmış olmaları ve alternatifleri görmezden gelmeleri. Öte yandan birey olarak bir DVD dolusu program ile hayatını sürdürebilir birisi, peki ya devlet kurumları? Tamamen duygusal bir şekilde bizim ülkemiz özelinde düşünürsek, devlet her yıl milyonlarca dolarlık yazılım satın alıyor, açık kaynak kodlu alternatifleri olduğu halde. Kesinlikle bu para ile çözülecek pratik sorunları vardır ülkenin değil mi?

• Vicdan filan diyerek beni utandırdığın için bu sohbetimizde ikinci kez istirham ediyorum.
• Hem bir de şöyle bir şey var, örneğin kapalı kaynak kodlu bir yazılımın lisans bedelini ödedin ve kullanıyorsun. Böylece hem yasalar hem de vicdanın mutlu. Diyelim bir arkadaşın bu yazılımın bir kopyasını istedi senden, fakat yazılımın lisansı buna müsaade etmiyor. Ne yaparsın?

• Tuzak soru. Ne söylesem kurtaramayacağım. Sen nasıl istersen öyle devam et madem.
• Lütfen sorulara cevap verelim. Ben size böyle mi yapıyorum?

• İyi. Veririm.
• Verirsin. Peki bunu yaptığın zaman lisans sözleşmesine aykırı davrandığın için baştaki duruma geri dönmüyor muyuz? Hem vicdanen hem de yasal olarak yanlış bir şey yapıyor hem de arkadaşının da aynı yanlışı yapmasına ön ayak olmuyor musun?

• İyi. Vermem.
• Kızdı. Neyse. Bir yerde doğrusu bu, vermemek: değneğin diğer ucuna seyahat. Bence böyle bir ikilemin yaratılmış olması insanlığa atılmış en büyük kazıklardan birisidir. Ayrıca bence bu durum açık kaynak kodlu yazılımların temelinde yatan ve insanlara sağladığı kavramlardan birisini ortaya çıkartıyor: paylaşım.

• Özgürlük diyeceksin sanmıştım.
• Ben de öyle derim diye hesaplamıştım ama orada pat diye “özgürlük” demek olmayacaktı. Fakat GPL hükümlerini şöyle bir düşündüğünde genel bir özgürlük anlayışının varlığını hissedebilirsin sanırım.

• Tamam anladım. Yani kafamda bir şeyler canlandı diyelim. Güzel bir olay, birileri var, kod yazıyorlar ve açıyorlar, diğerleri onların yazdıklarını kullanabiliyor, onlar diğerlerinin yazdıklarını kullanabiliyor, bir lisans var, bu kodları kamunun malı yapıyor filan. Ayrıca özgür yazılımları kullanmak güzel bir şey.
• Ve özgür yazılımları kullanmanın en etkin yolu bir Linux dağıtımı kullanmak.

• Hah, Linux dağıtımı, bu ne oluyor?
• Linux dağıtımı dendiğinde, Linux çekirdeği ve onun çevresindeki özgür yazılımları uyum içerisinde çalıştıran, yeni uygulamaların kurulması ve kaldırılması noktasında kolaylıklar sağlayan bir işletim sisteminden bahsediliyor.

• Açık kaynak kodları oradan buradan toplayıp uyumlu halde çalışacakları sistemler haline getiriyor insanlar ve bu Linux dağıtımı oluyor öyle mi?
• Evet, kimileri kendi araçlarını yazıyor, kimileri diğerlerine nazaran daha kolay oluyor. Fakat her biri kullanıcılara özgür bir şekilde bilgisayar kullanmanın tadını ve huzurunu vaat ediyorlar.

• Tabi sana huzur vaat ediyordur, fakat insanların Linux’un zorluğundan bahsettiklerine şahit oluyorum. Ben deneyeyim diye başına otursam kim bilir neler gelecek başıma. Bu konuda bir cesaretsizliğim var.
• Artık dağıtımlar çok gelişti. Kabul ediyorum, eskiden bu kadar kolay değildi. Fakat Pardus yedi tıklama ile kuruluyor örneğin, diğer Linux dağıtımlarının da ondan aşağı kalır yanı yok. Bir sürü insan kısa bir alışma sürecinin ardından rahatlıkla Pardus ya da diğer dağıtımları kullanabiliyor. Bir yerde buna cesaret etmek ve Linux’a bir şans vermek gerekiyor. En nihayetinde bu akıma güç veren şey kullanıcılar. Sadece kullanmakla dahi ciddi bir katkı sağlamış olacaksın.

• Eh. Bu kadar laftan sonra denerim artık. Sonuçta Linux’un anlamı biraz genişlemiş durumda anladığım kadarı ile. Linux deyince insanlar artık özgür yazılımlar ile çevrelenmiş bir işletim sistemi ve bir anlayıştan bahsediyorlar sanki.
• Evet, aynen öyle. Ben kısaca özgürlüğün anahtarı diyorum.

• İyi gidiyordun aslında. Son söylediğin hem çok reklam kokuyor, hem de hiç özgün değil. Hadi ben yabancı değilim, fakat başkasına söyleme.

A. Murat EREN

Okunma 40